Categorie archieven: Verhaal

Post voor jou

Tijd doden in de gevangenis, hoe doe je dat? Daar heeft Denise lang over gepiekerd. In de gevangenis gebeurt helemaal niets, is haar ervaring. Dag in, dag uit: het ritme van het gevangenisleven is bijna geestdodend, vertelt ze wanneer ze terugblikt op haar jaren in een Amerikaanse gevangenis. “Ik heb wel zestig boeken gelezen in

De rechtszaak

Denise verschijnt voor de Amerikaanse rechter. Volhouden dat je onschuldig bent, heeft niet veel zin, beseft Denise. Want op die manier duurt het proces heel erg lang. “Dat zei mijn advocaat tegen mij.” En hoe langer de zaak zich voortsleept, hoe langer Denise niet terug kan naar Nederland. Ook haar dochter zit in de rechtszaal

Met boeien om het vliegtuig in

Je gevangenisstraf uitzitten in Amerika. Denise weet dat dit haar te wachten staat. Op de dag van vertrek brengt een buurvrouw haar naar Haarlem. “Ik wilde geen familie of vrienden mee. Dat trek ik niet. Het afscheid probeerde ik luchtig te houden. Ook tegenover mijn nieuwe vriend. ‘Ik kom terug’, zei ik nog. ‘We houden

Een plek voor Marieke

Na een week met Marieke door Nederland zwerven, was een kleine gemeente bereid opvang voor haar te regelen. Ze hadden zoiets nog niet eerder meegemaakt. Of mevrouw een zorgverzekering had? Nou nee. Als je na 36 jaar de VS wordt uitgedonderd is er helemaal niets geregeld. Heb je niets. En dus ook echt niets. ‘Alsof

Geleur langs loketten

Marieke verblijft nu een aantal dagen in haar hotelletje. In haar joggingpak met een tandenborstel en een zonnebloem. Dankzij een bericht op Facebook en een groot artikel in de Volkskrant, stroomden de reacties binnen. Els had XXXL kleding voor Marieke, Desiree nam haar mee om een hapje te gaan eten, Ria wil haar taalles geven,

Marieke is geland

Na 18 jaar gevangenschap in de VS kwam Marieke vorige week aan op Schiphol. In een joggingpak met een laissez passé (reisdocument). Geen koffer, geen tas, nix. De deuren van de aankomsthal gaan open. Ze is opgelucht en er lijkt iets van haar af te vallen. Ze kijkt anders dan al die jaren dat ik

Huilen onder de douche

Denise spreekt opnieuw met haar advocaat over haar komende rechtszaak in Amerika, nadat al vijf jaar lang de straf in Amerika boven haar hoofd hangt. “Ik wil er vanaf. Ik wil niet nog 10 jaar moeten wachten voordat ik naar Amerika ga.” Er wordt een deal gesloten: als de duur van de straf bekend is,

Eten lukte me niet in de gevangenis

Denise staat weliswaar op vrije voeten, maar ze weet nu al: lang kan ze niet van haar vrijheid genieten. Behalve deze strafzaak in Nederland, is er ook een strafzaak in Amerika gestart vanwege het internationale karakter van de miljoenenfraude. Maar ze zal pas over vijf jaar in Amerika voor de rechter moeten verschijnen. Hoe moet

Moeder of verdachte?

Denise moet naar Amerika om daar haar straf uit te zitten. Ze omschrijft zichzelf als moeder. Als huisvrouw. Als vriendin. Als partner. Maar niet als verdachte. En toch vindt ze die term telkens in de dossiers. “Als ik dat zag staan, wilde ik dat elke keer doorstrepen. Zo van: dat gaat niet over mij, dat