Categorie archieven: Verhaal

Een toekomst? Voor de Nederlandse gevangenen in Indonesië ziet die er vaak niet rooskleurig uit. En ze voelen zich gefrustreerd over het Indonesische rechtssysteem. Wat kan Henriëtte Nieuwenhuis namens Epafras voor hen betekenen? “Luisteren. Dat is eigenlijk alles wat ik voor de Nederlanders in Indonesische gevangenissen kan doen. Ik kan ze niet bij hun familie

Het grootste verschil tussen leven in een Indonesische en een Nederlandse gevangenis? Corruptie! Henriëtte Nieuwenhuis vertelt. Veel dingen die je graag wilt of nodig hebt in de gevangenis kun je alleen krijgen als je geld hebt.  Dat maakt het leven in een gevangenis juist zo moeilijk.  Van een beetje fatsoenlijk eten tot meer rechten: je

Henriëtte Nieuwenhuis verblijft al 6 jaar in Indonesië als predikant. Sinds kort bezoekt ze namens Epafras Nederlandse gevangenen in dit land. Wat drijft haar? “Ik beschouw mezelf als predikant met een diaconale taak. Diaconaal is voor mij het sociale gezicht van de kerk. In mijn visie komt het erop neer dat je je ook inspant

Achter slot en grendel verdwijnen, en dát in het buitenland: zo’n tweeduizend Nederlanders zitten in die situatie. Vaak worden ze opgepakt vanwege drugssmokkel, maar ook andere delicten komen voor. Eigen schuld, dikke bult? De reacties op de krantenartikelen over wéér iemand die is opgepakt voor drugssmokkel liegen er vaak niet om. Wie zich brandt, moet

Nu ze uit de Amerikaanse gevangenis is en weer terug is in Nederland, is Denise helemaal gelukkig. Met haar nieuwe appartement, met haar baantje, waardoor ze het wat ruimer heeft. Voor haar is de tijd begonnen om haar leven echt op te bouwen. Toch hangt er nog een schaduw over haar leven: de straf in

Denise verlaat de Amerikaanse gevangenis en wordt op het vliegtuig naar Nederland gezet. Als eerste passagier wordt ze aan boord gebracht. “De marechaussee naast me zei tegen me: ‘Als we vliegen, maak ik je los.’ En dan zit je daar zonder handboeien. Het is alsof je vanaf dat moment weer een normaal mens bent.” Ook

Nooit heeft Denise zich zo dubbel gevoeld. Blij omdat ze eindelijk bericht heeft gekregen dat ze terug mag naar Nederland. Maar ook is ze verbijsterd. Deze toestemming had Nederland al een jaar geleden gegeven. “Amerika heeft dit een jaar later, in september, aan mij gemeld.” Haar dossier lag ergens onder aan de stapel. Zelfs na

Als de naam van Denise – die nu al maanden in Amerika gevangen zit – wordt omgeroepen, denkt ze dat ze haar spullen kan pakken voor de vlucht naar Nederland. Maar ze moet verhuizen naar de volgende Amerikaanse gevangenis. Ze probeert te ontsnappen aan de dodelijke verveling. “In de gevangenis in New York heb ik

Denise zit nu opgesloten in Amerika en droomt van haar terugkeer naar Nederland. Maar dat zit er niet in. Ze wordt in Amerika van een huis van bewaring overgeplaatst naar een echte gevangenis. Een hardcore gevangenis, barstensvol met veroordeelde vrouwen die vloeken en tieren. “Een cultuurshock.” Het geluid van de sleutels staat in haar geheugen