Categorie archieven: Verhaal

Film kunstwedstrijd Hoop in je Cel

Hoop in je Cel Een van de winnaars van de kunstwedstrijd Hoop in je Cel is een filmpje ingezonden door een deelnemer uit de tbs-kliniek Dr. S. van Mesdag. Het filmpje heet: WishVis. In het filmpje zie je hoe er vanuit schilderijen vissen gemaakt worden om uit te delen door de hele Mesdagkliniek, met daarop bijvoorbeeld de wens ‘ik

‘De muur van bureaucratie is gekmakend’

Niet alleen Epafras maakt zich sterk voor Nederlandse gedetineerden in het buitenland. Een belangrijke samenwerkingspartner is Lawyers Across Borders. Zij geven onafhankelijk juridisch advies aan Nederlanders die over de grens vast zitten. Zo helpen de gevangenen om het laatste deel van hun straf uit te zitten in Nederland. Hun verhalen uit de praktijk laten zien

Moeder

Zoals elke middag zaten we met zijn allen op ons bankje op het schoolplein. De dag was voorbij, maar we wilden dit, hier, nog niet loslaten. We waren dertien en onze hele wereld bestond uit elkaar. Schouder aan schouder zaten we eindeloos te praten, lachen, dollen. Staken gretig onze handen in de rondgaande zakken chips. Ik kan het gevoel nog

Kerst: een glimp van God

Je kunt je in de gevangenis van God en alle mensen verlaten voelen. Ver van huis, in de coronatijd en dan wordt het ook nog Kerst. Het feest van een Kind dat geboren wordt, dat licht brengt in de wereld. Maar als alles duister is, waar zie je dan dat licht? Jan Eerbeek, oud gevangenispredikant,

‘Papa verzon zelf het cadeautje’

Stichting Gevangenenzorg Nederland denkt aan meer dan de gedetineerden zelf. Ook kinderen en families krijgen aandacht. Een van de liefste dingen die ze doen is de kinderen een verjaardagscadeautje brengen van hun vader, of soms moeder. Dankzij Epafras kunnen ook mensen die in het buitenland vastzitten meedoen. Vandaag gaat vrijwilliger Harma een cadeautje bezorgen voor

Leren van terdoodveroordeelden

Terdoodveroordeelden zitten in de VS jarenlang op de voltrekking van hun vonnis te wachten. Er zijn erbij die daar gek van worden, er zijn er die vragen om euthanasie. Anderen beginnen in de gevangenis een nieuw leven. Hoe doen ze dat, en wat kun je leren van hen? We vragen het aan Merel Pontier, een

‘Mijn hart ligt bij de gedetineerden’

De grootste helft van haar leven woont geestelijk verzorger Fineke Janssen in Bolivia. Ze trekt er op haar 33ste heen omdat ze geroepen wordt, zet er hulpverlening op voor verslaafde kinderen, en bezoekt gedetineerden. Sinds 2017 doet zij dat laatste ook voor Epafras. In Nederland heeft Fineke Janssen een vakantiehuisje. Tegen de bosrand aan, naast

‘Vergeef ons onze schulden…’

Wie in de gevangenis zit heeft veel ‘vrije’ tijd. Dat wil zeggen, tijd om na te denken. Sommigen gebruiken die tijd om zich af te vragen hoe ze na deze donkere periode ánders kunnen gaan leven. Geestelijk verzorger Aline Barnhoorn schreef voor deze gedetineerden een verhaal over schuld en vergeving, waaruit ook niet-gedetineerden een les

Detentie maakt veel kapot, ook in de ziel

Geestelijk verzorger Leen Lamens bezocht voor Epafras Nederlandse gevangenen in het buitenland. Nu hij afscheid neemt kijkt hij terug op deze bewogen jaren: “Het zijn kwetsbare mensen, dat heb ik leren zien.” Leen Lamens was eerst predikant bij de Marine. Daarvoor moest hij in training, zelfs leren schieten. “Stel je voor dat je de laatst

Contact houden in coronatijd

Een heel jaar corona. De vrijwilligers die gedetineerden bezoeken zien wat voor rampzalige invloed dat heeft. We spreken met Hanneke en Marlies, respectievelijk Bureau Buitenland-vrijwilliger van Reclassering Nederland in Peru en in België. Zij proberen met creatieve oplossingen het contact met de gevangenissen in stand te houden. Eerst even de dames voorstellen. Hanneke (56) woont