Epafras

Nieuwsbrief

Epafras juni 2009

Nieuwsbrief 2

Samenwerking met Reclassering versterkt

Op het terrein van begeleiding van Nederlandse gedetineerden in het buitenland zijn drie instanties actief en nauw op elkaar betrokken: Het ministerie van Buitenlandse Zaken met zijn diplomatieke posten in het buitenland, Reclassering Nederland Bureau Buitenland en Buitenlandse Betrekkingen met zijn ongeveer 360 vrijwilligers in tal van landen en Stichting Epafras momenteel met 36 vrijwillig werkende geestelijke verzorgers. Elk is druk doende vanuit zijn eigen deskundigheid, aanvullend op elkaar en dus samenwerkend met elkaar.

Eind januari is een verdiepingsslag gemaakt t.a.v. de samenwerking met Reclassering Nederland door een gezamenlijke studiedag. Wetend van en over elkaar, werd het de hoogste tijd elkaar ook persoonlijk beter te leren kennen in elkaars kracht en beperking. Om dubbel werk te voorkomen, om nog beter gedetineerden te kunnen verwijzen in hun specifieke vragen. De ontmoeting van een groot deel van de geestelijk verzorgers met ongeveer 10 regionale coördinatoren van Reclassering uit Utrecht was een eerste stap die in het najaar wordt vervolgd.

Het succes van de ontmoeting en de gedeelde zorg voor enkele duizenden gevangenen in het buitenland heeft direct geleid tot nuttige en hartelijke bijeenkomsten in het buitenland met de vrijwilligers ter plekke. Trefwoorden daarbij waren: ontmoeting, samenwerking, verwijzing, aanvulling op elkaar. Meer dan voorheen weten we elkaar te vinden. Tot zegen van de gedetineerden.

Regionale conferenties gedetineerden begeleiding

In maart was er een conferentie van consulaire medewerkers, vrijwilligers van reclassering, medewerkers van Epafras en beleidsmedewerkers van de drie instanties die op gedetineerden begeleiding betrokken zijn in Marokko. Uit heel Afrika waren ze bijeen. Om elkaar te informeren, om te oefenen in het omgaan met lastige situaties, om afspraken te maken, af te stemmen op elkaar ter wille van nog betere zorg en meer efficiëntie. Drie dagen hard werken, maar met succes op de lange termijn.

Een vergelijkbare conferentie vond plaats in april in Lima, Peru voor heel Zuid-Amerika en Midden-Amerika. Een nuttige en alleszins verhelderende investering waar, zij het bescheiden, ook Epafras zijn inbreng kon bieden.

Paasgroetenkaarten

Het is al jaren een traditie. Op weg naar Pasen, het feest van de opstanding uit de dood die het leven doortrekt, een actie om Paasgroeten te sturen aan gevangenen. Geïnitieerd door Kerk in Actie van de Protestantse Kerken in Nederland. Een mooi project dat jaarlijks terugkeert. Onder leiding van een geestelijk verzorger bij Justitie heeft een groep gevangenen kaarten ontworpen met als thema: ”Op weg naar de stad van vrede”. In een verrassende creativiteit hebben ze de binnenkant van opengebroken eieren beschilderd met stadsgezichten die de droom van de vrede uit willen beelden. Als symbool van de dromen die bij elk mens van binnen huizen, tot uitdrukking gebracht op eierschalen, want de verwezenlijking van die droom is broos en de weg erheen minstens zo grillig als de randen van opengebroken eierschalen.

Dat alles vastgelegd op een dubbele kaart. Te kopen door gemeenteleden, een persoonlijke groet erop voor de gevangene en een postzegel op de tweede daaraan gehechte kaart opdat de gevangene op zijn beurt een ander kan groeten met vrede. Een kettingreactie van hoop.

Ook Epafras ontving in dit verband 10.000 kaarten die hun weg vinden naar de ruim 2500 gevangenen in het buitenland. Ingevoegd bij ons tijdschrift “Gezant uit Nederland”dat elk kwartaal verschijnt. Het ontlokt menige gevangene een verrassende reactie van dankbaarheid.

“Geef mij het gevoel dat ik er toch mag zijn”

Bij een van de bezoeken schrijft een gevangene op een briefje het verzoek: “Kunt u mijn zuster bellen en vragen of ze mij af en toe eens wil bellen, of een kaartje sturen, zodat ik toch het gevoel heb dat ik er mag zijn?” De man weet wel dat hij het zijn familie niet gemakkelijk heeft gemaakt de laatste jaren. Al hun adviezen heeft hij in de wind geslagen en dat heeft hem op een kwade dag in de gevangenis doen belanden. Hij erkent zijn eigen tekort en hoopt op een beetje genade. Want van je leven een chaos maken is één, maar daarna genegeerd worden is bijna onverteerbaar. Wil een mens het onder de vaak mensonterende omstandigheden waaronder je terecht kunt komen in het buitenland uithouden dan heb je contacten nodig met buiten: “Geef mij het gevoel dat ik er toch mag zijn”. Een beetje mededogen en een handvol liefde, meer is het niet maar laat het er in Godsnaam wel zijn. Een gebed dat ook Epafras graag wil helpen verhoren. Want voorlopig zijn het mensen die de Geest van Pinksteren gestalte moeten geven. Wie anders? Een Geest van ontferming alom.

Noblesse oblige

Het is een om in alle vrijmoedigheid voor 2009 nog eens 10% extra subsidie aan te vragen, het is en tweede om de besteding van die gelden aan reizen ook waar te maken. Een hele puzzel. Helemaal als je bedenkt dat de meeste geestelijke verzorgers hun reizen maken naast hun reguliere werkzaamheden. En hoezeer ook vrijwilligerswerk, het is bepaald niet vrijblijvend. Er wordt op ons gerekend. Dankzij extra subsidie gaan we dit jaar ook in Afrika en USA twee keer op bezoek.
Maar wat te doen als de geestelijke verzorger komt uit te vallen door ziekte, de aanvankelijk geplande periode voor bezoek slecht lijkt uit te komen voor de ambassade of de gevangenissen? Het laat iets zien van de enorme organisatie die er nodig is alvorens de bezoeken zijn gebracht. Uitzoeken waar de gevangenen zitten, hopen dat ze intussen niet worden overgeplaatst, ondersteuning van de ambassades om toch vooral ook elke dag binnen te mogen komen, zodat er efficiënt gewerkt kan worden en er alle tijd en rust is voor een diepgaand gesprek. In heel veel gevallen gaat dat gelukkig goed. Mede dankzij een goede coördinatie tussen de medewerkers op het kantoor van Epafras, de mensen van het reisbureau, van Buitenlandse Zaken, van de ambassades, en de geestelijke verzorgers. En dan toch kan het ineens tegen zitten: Een sneeuwstorm in een gebied en jaargetijde dat je het niet zou verwachten, een afspraak met de gevangenisdirecteur die niet bevestigd werd door hoger hand middels de gebruikelijke fax voor toestemming, een gevangene die net is overgeplaatst, een kleine opstand in de gevangenis waardoor niemand erin mag. Het is meer dan verrassend zo vaak als het goed gaat, terwijl er zoveel mis zou kunnen lopen in de hele ketting aan afspraken, regelingen en toestemmingen. We zijn dankbaar voor veel dat desondanks goed loopt en de gedetineerden niet minder.

Tot slot….

Uw geldelijke bijdrage
Giften en donaties kunnen worden overgemaakt op ING Zakelijke rekening 56.76.067 of bankrekening ABN/AMRO: 59.28.11.026 t.n.v. Stichting Epafras te Utrecht. Bij voorbaat onze hartelijke dank!

Ontvangen van onze nieuwsbrief
Per 1 juli treedt regelgeving in werking waardoor particulieren niet meer ongevraagd informatie mogen ontvangen. Momenteel staat u bij ons geregistreerd als belangstellende voor onze nieuwsbrief. Als die registratie onjuist is wilt u ons dat dan laten weten? Indien wij niets van u horen, dan gaan wij ervan uit dat u graag blijvend onze nieuwsbrief wenst te ontvangen.

Elektronische toezending van onze nieuwsbrief

Steeds meer mensen stellen ons in staat om de nieuwsbrief via e-mail aan hen te doen toekomen. Dat werkt kostenbesparend.  We stellen het op prijs als u zich aansluit bij hen die u in deze zijn voorgegaan. Wilt u in dat geval uw e-mailadres aan ons doorgeven. Alvast dank voor uw medewerking!